ช่วงที่ทำงานอยู่ต่างประเทศ มันมีคำพูดที่ต้องระวังปากเอาไว้ไม่ให้เผลอพูด มันไม่ใช่คำหยาบ หรือคำด่าทอ แต่มันเป็นคำง่ายๆว่า
“ฉันรู้แล้ว” ( I Know )
บางครั้งการที่เราทำงานอะไรบางอย่างแล้วเกิดปัญหาขึ้น บ่อยครั้งที่มักจะมีเพื่อนใจดี เข้ามาช่วยเหลือ ไม่ว่าจะมาในรูปแบบ จริงใจ หรืออวดรู้ แต่คุณควรจะยอมรับน้ำใจนั้นไว้ ถึงแม้ว่าคุณจะรู้วิธีแก้ปัญหานั้นก็ตาม นอกเสียจากว่าเพื่อนมันรู้ไม่จริงแต่ดันอยากมาช่วย ถ้าเป็นแบบนั้นผมถึงจะคอยท้วงติง ว่าน่าจะแก้ปัญหานี้ด้วยวิธีอื่นแทน
การพูดคำว่า “ฉันรู้” หรือ “รู้แล้วล่ะน่า” มันไม่ใช่ทางออกที่ดี
การที่คุณใช้คำนี้บ่อยๆ มันจะทำให้หากคุณมีปัญหาในภายภาคหน้า จะไม่มีใครอยากมาช่วยคุณอีก
“ก็ในเมื่อมึงรู้อยู่แล้วก็แก้ปัญหาเองแล้วกัน…” นั่นคือสิ่งที่คนอื่นจะคิด
ดังนั้นหากใครเต็มใจยินดีมาช่วยเหลือเรา ไม่ว่าปัญหาอะไรก็ตาม หรือแม้กระทั่งเข้ามาสอนแนะนำเราในสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว หรืออาจเก่งกว่าคนนั้นด้วย สิ่งที่คุณควรทำคือยอมรับน้ำใจนั้นไว้ด้วยคำว่า
“ขอบคุณ”
ช่วงที่ไปทำงานบนเรือสำราญใหม่ๆ เพื่อนหลายคนคิดว่าเราเพิ่งมาใหม่ ทำอะไรไม่เป็น เพื่อนเหล่านั้นเข้ามาสอนอะไรต่างๆ มากมาย ถึงแม้มันจะเป็นสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว หรือรู้ดีมากกว่าด้วยซ้ำ แต่จะตอบเค้าด้วยคำขอบคุณอย่างจริงใจ คนที่เข้ามาสอนก็ยิ้มด้วยความยินดี
การที่เราเป็นน้ำที่ไม่เคยเต็มแก้ว มันทำให้เราได้ไอเดีย ได้ความคิด หรือสิ่งใหม่ๆเข้ามาเสมอ เราสามารถเทน้ำที่เราคิดว่าเสียออกไปได้บ้าง เพื่อรับสิ่งที่ใหม่กว่า
บางทีส่วนผสมของน้ำที่มาใหม่ อาจทำให้รสชาติเดิมที่มีอยู่ในแก้ว อร่อยขึ้นก็ได้…
ผ่านไปไม่กี่เดือน ก่อนจบคอนแทรคแรกของการทำงาน เราได้เลื่อนตำแหน่ง แซงเพื่อนต่างชาติที่ทำมาหลายคอนแทรค เพื่อนทุกคนเข้ามาแสดงความยินดีกับเรา บางคนปาร์ตี้ฉลองให้ด้วย
จงทำตัวให้เป็นมิตรกับคนอื่น มากกว่าสร้างศัตรูไปทุกวัน
ระวังคำพูดว่า “รู้แล้ว” เพราะมันแสดงถึงอีโก้ที่คุณมี เพราะคุณเองคงไม่อยากแก้ปัญหาด้วยตัวคนเดียวไปตลอด
และจงเป็นน้ำที่ไม่เคยเต็มแก้ว เพราะคุณจะสามารถเลือกรับแต่สิ่งดีๆที่มีเข้ามาได้…
ฟังเรื่องราวดี ๆ อีกมากมายได้ที่ Facebook : คลิกเลย !!
แต่ถ้าสนใจสายอาชีพบนเรือสำราญ เรียนออนไลน์กับเราได้ คลิกเลย !!

